Dankzij mijn stage krijg ik de kans eens een hapje te proeven van het leven van een échte werkmèns. Ik moet toegeven, het student-zijn gaat mij beter af. Geen slecht woord over mijn stageplaats, allesbehalve. Love it. Maar het verwaarloosbaar aantal verantwoordelijkheden dat gepaard gaat met het studentikoze bestaan lonken alweer van verre.
Nu heb ik – als échte werkmèns – voor het eerst het “I can’t wait for the weekend to begin” fenomeen mogen ervaren. Daar mijn studerende doppelgänger amper twee dagen in de week haar achterste naar een aula moet verslepen, was dit een epifanie. De conducteur op de trein zag er op slag elvendertig keer vriendelijker uit en die clochards in Brussel-Noord had ik bijna een paar euro’s toegestopt. Twee dagen lekker chill thuis zitten. Een mooi vooruitzicht.
Natuurlijk, als geboren piekeraar, zat ik vanavond achter mijn computertje – genietend van een aflevering Girls (ik lach mij een kriek) – te peinzen. Zo, wat heb ik vandaag gedaan? Ik heb mij ziel verrijkt met levenswijsheid, mij aangeboden door Lena Dunham en haar partners in crime. Meer niet.
Een splinternieuw notitieboekje van het hippe (ik durf al eens hip te zijn) Are You Swedish? prijkt op mijn bureau. Op de cover staat geschreven “Så vad är det du gör egentligen?“*. Een kleine motivatie om eens mijn lui gat van mijn bureaustoel te heffen. Misschien moet ik eens mijn kleerkast uitmesten of zo …
* So what is it that you are actually doing?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten