De overgang tussen oud en nieuw in uw bedde doorbrengen, zou ik niet aanraden.
Het gegniffel van de kleine zus en haar vriendinnen beneden (die meer sterken drank in huis hebben gesmokkeld dan de mama toeliet), het knallen van het gebruikelijke vuurwerk en de boenkende muziek op de achtergrond geven je een instant “wish I was there”-gevoel. Ik had ook wel bergen taart willen binnen snoepen (zonder mij schuldig te moeten voelen) of liters champagne willen verzetten. Maar bon, rien à faire. 31 december is ook maar een dag zoals alle andere. Beetje overrated, niet? En dat aftellen is al helemaal nutteloos! Als wij hier van tien naar nul – springpaleisgewijs – tellen, dan hebben ze dat in Zweden al een uur eerder gedaan en zitten ze in Spanje nog aan den apero.
Ah ja, ik wentel mij in zelfmedelijden en biscotjes met nutella. Volgend jaar zal ik waarschijnlijk even enthousiast meespringen met het feestgedruis!
Ziek zijn op oudejaar is niet voor herhaling vatbaar. Hoewel … In bed liggen en kijken naar Moonrise Kingdom met mijn al even zieke boyfriend naast mij was zo slecht nog niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten